bezinning, bezieling, beweging

spiritualiteit

Burn-out, en dan…

Samen met een groepje gemeenteleden was ik een lang weekend te gast bij de Priorij Emmaus in Maarssen. Een bezinningsweekend georganiseerd vanuit de kerk waar ik destijds lid van was. Voor mij was het de eerste keer dat ik zoiets deed.

En dan… ontdek je opnieuw het gevoel dat je leeft

Hij was mijn alles en ik de zijne. Dat dit bestond, dat je zo samen kunt zijn, dat wist ik al die jaren niet. En toen ging hij dood. Met

Met Maria en mijn ziel op de fiets naar Rome

Half mei vertrok ik. Vol enthousiasme en nieuwsgierigheid en met volle fietstassen, ging ik vijf weken lang alleen op de fiets naar Assisi en Rome. Ik was goed voorbereid dacht ik, maar bij de eerste klim

De stilte als lofzang

Voor de grap beveel ik nog wel eens iemand aan om van psalm 4 het derde gedeelte van het vijfde vers ter harte te nemen! Daar staat: “Weet dat stilte u past. Ik had de betreffende personen natuurlijk ook kunnen vragen om even hun mond te houden,

De weg van dialoog en ontmoetingen

‘Het enige wat mij te doen staat, is bij mijzelf te beginnen, en op dat ogenblik heb ik mij om niets ter wereld te bekommeren dan om dit begin.’  Met

Het feest van de Geest

Populisme is een woord dat de wind mee heeft. Een populistisch leider is een leider die kan enthousiasmeren. Ze roepen woorden die mensen graag horen. De stem van het volk

Leven vanuit je ziel

Een ziel heb je nu en dan.
Niemand heeft haar ononderbroken
en voor altijd.

Doe voor 30% je best, dan doet het universum de rest

In de week van Blue Monday, de meest deprimerende dag van het jaar,

De ONZIN van geluk

De Griekse filosofen discussieerden al over het fenomeen geluk. Voor Aristoteles was het streven naar geluk gelijk aan het ontwikkelen van goede deugden. Zorgen voor welzijn van de ander neemt hierin een belangrijke plaats in. Voor Aristippus stond geluk gelijk aan het ultieme genot. Het Griekse woord ‘hedone’, dat ‘eigen genot’ betekent, staat model voor een hedonistisch leven.

Waar is het lied?

DIEP VAN MIJZELF…

Diep van mijzelf en van mijn zang vervreemd
hoor ik in twijfel niets dan toon na toon,
ontken de wijs, de oude diep beminde melodie,
ontken ik al wat naar verbinding zweemt,
ontdek ik in de grootste eenheid hoon.
Afzonderlijk, vervreemd, is alles wat ik zie.

De bergen roepen en ik moet gaan

“Stap voor stap kom ik steeds dichter bij mijn doel. Het gaat langzaam, elke stap lijkt meer moeite te kosten. De laatste meters naar de top lijken een eeuwigheid te duren.”

Ga zitten en schrijf …

Als de nachten lengen en duisternis het licht verdrijft, dringt het besef van een wereld vol wanorde en ledigheid zich aan mij op. Ons leven lijkt zich te voltrekken ‘in het onrechtvaardige’. Zal het ooit anders worden?