bezinning, bezieling, beweging

Aangeraakt door het licht

Het was in de zomer van 2018. De zomer die de boeken ingaat als de warmste ooit. De zon was aldoor aanwezig, maar in mij trokken zich donkere wolken samen.

Mijmeringen bij een adventslied

“Zal er ooit een blijvend heden vol van goede vrede zijn waar geen pijn meer wordt geleden en het leven nieuw zal zijn” Wat een vraag! Geen pijn meer, een

Levenskaarten

Met een landkaart verbeelden we in abstracte termen de fysieke wereld en vormen daarmee een verbinding tussen de fysieke buitenwereld en de mentale binnenwereld. Kaarten helpen ons al eeuwenlang op

Vrijheid

Over onze vrijheid hebben we op het eerste gezicht weinig te klagen. Vergeleken met eerdere generaties hebben we veel meer ruimte een eigen leven te leiden, om te doen wat

Jaar van licht

Traditiegetrouw kijk ik in december terug op het jaar dat achter me ligt. Het helpt om innerlijk balans op te maken en mijn verlangens voor het jaar erop helder te krijgen.

De kaars

Haar kleine kamer is, op Madurodam-niveau, een kopie van haar voormalige woonkamer. Aan de wand hangen de foto’s van haar kinderen en kleinkinderen, het kruisje dat ze ruim zes en vijftig

Licht dat ons aanstoot

Licht dat ons aanstoot in de morgen voortijdig licht waarin wij staan koud, één voor één en ongeborgen, licht overdek mij, vuur mij aan. Dat ik niet uitval, dat wij

We leren van dat wat niet gezien wil worden

Verlangen naar licht is universeel. Waar je ook vandaan komt, in welke cultuur je ook bent opgegroeid, iedereen heeft de diepgewortelde behoefte om licht te kunnen ervaren

Grootse visie

Mijn oma twijfelde of mijn vader wel de goede huwelijkskandidaat zou zijn voor haar dochter vanwege zijn pittige karakter. Haar twijfel deelde ze met de plaatselijke pastoor. Dat was in

Wat nu te doen?

Voor het eerst in mijn leven op reis naar Thailand. Al in het vliegtuig naar Bangkok betrap ik mijzelf erop dat ik wantrouwend naar alleenreizende mannen of groepjes mannen kijk.

Transformeren op de fiets met Dennis Timp

Verdwaald in de waan van het leven of opgejaagd door de prestatiemaatschappij. Het is stil op de Ooijse Banddijk, een paar kilometer ten oosten van Nijmegen.

Het gezang van de monniken

Mijn ouders waren allebei zeer gelovig. Als kleine jongen kan ik mij herinneren dat ik op mijn knietjes voor een stoel zat, met een rozenkrans in mijn hand, en dat