bezinning, bezieling, beweging

De kaars

Haar kleine kamer is, op Madurodam-niveau, een kopie van haar voormalige woonkamer. Aan de wand hangen de foto’s van haar kinderen en kleinkinderen, het kruisje dat ze ruim zes en vijftig

Jij die mij ik maakt

Lied van de stem

Stem als een zee van mensen
om mij, door mij heen.
Stem van die drenkeling,

Het beste moet nog komen

Theo Menting in gesprek met een bezield en bevlogen mens: Jakob van Wielink.

Je zit op de rand van je bed en je vraagt je af: ‘ervaar ik op dit moment,

Misschien niet waar gebeurd, maar toch waar

Een aantal jaren geleden was Nico ter Linden in ons klooster in Huissen,

Winterlicht

Staan in winterlicht twee bomen
stram gelaten kaal wanhopig
Horen zij de storm aankomen
sluit de één zijn oren, ogen
wordt een zwaluw in zijn dromen
Grijpt de ander met zijn wortels
in nog onderaardser donker
Naar nog dieper waterstromen

M’n ziel zit zo verschrikkelijk binnenin…

Er volgde een tamelijk lange stilte, nadat ze wat ongemakkelijk op de voor haar bestemde stoel had plaatsgenomen. Haar vingers beroerden een klein, afgebeten stuk potlood en deed een poging wat lijnen op een gekreukeld stukje papier te tekenen. De stilte trok zich van ons beiden weinig aan en deed wat er van haar gevraagd werd tot het moment dat haar mond gesnoerd werd

Van zoete aardbeien en een ijsberg

Zingeving is een werkwoord

Al bijna tien jaar weet zorginstelling ‘Liemerij’ uit Zevenaar de weg naar Huissen te vinden. In ons klooster vinden zij regelmatig onderdak voor inspiratie, overleg, training, coaching en ontmoeting.

Mijn hoofd komt tot rust

“En Jezus was een visser …” Ze zong deze regel als een mantra. Ietwat voorover wiegend en ondertussen een shagje draaiend. “En Jezus was een visser … Hoe laat begint de mis van twaalf uur?”

Fileleed

“Ik ben al drie kwartier onderweg! En nog geen meter opgeschoten! IK WORD HIER GEK VAN!”
De stem aan de andere kant van de lijn klonk nogal geïrriteerd. Zacht uitgedrukt… 

Betrouwbaar duurt het langst

Het is iedere keer weer een feestje: een uurtje zingen met de deelnemers van Stichting Kruispunt uit Arnhem.

We zingen eenvoudige ‘mopjes’, een enkele canon en maken samen klanken.

Die vreemde stilte

Je rijdt, op weg van de ene afspraak naar de andere, op de provinciale weg. Dan, plotseling, als in een flits, word je geraakt door iemand die jou niet gezien heeft.