bezinning, bezieling, beweging

In het hart van de rouw

Rouwen is een onmogelijke opgave. Rouwen is tegelijkertijd het ultieme protest tegen het nog hier zijn, zonder de beminde ander.

Ernst Marijnissen Een ruizend zwijgen

Een ruisend zwijgen

Izebel, de vrouw van Achab, koning over Israël, is woedend. Elia heeft haar profeten afgeslacht. Ze laat hem weten dat ze hem zal vernietigen.

De stilte als lofzang

Voor de grap beveel ik nog wel eens iemand aan om van psalm 4 het derde gedeelte van het vijfde vers ter harte te nemen! Daar staat: “Weet dat stilte u past.”

Zin geven aan de reis van je leven

Ik zal gaan
O met genoegen zal ik gaan
met diepe vreugde en trompetgeschal
ik zal gaan

Onderweg

‘Waar ga je naar toe?’ vroeg hij.
‘Ik weet het niet’.
‘Waarom heb je dan zo’n haast?’
‘Ik wil er wel snel komen’.

De weg naar binnen

Vele wegen kent het leven, maar van al die wegen
is er één die jij te gaan hebt.
Die éne is voor jou. Die ene slechts.
De keuze is dus niet de weg, want die koos jou.

Jezelf zijn en jezelf vergeten

‘Het enige wat mij te doen staat, is bij mijzelf te beginnen, en op dat ogenblik heb ik mij om niets ter wereld te bekommeren dan om dit begin’

Hand in Hand

Hand in hand zijn ze op weg. Jerusalem ligt achter hen en ze lopen in de richting van Emmaüs, ruim twaalf kilometer verderop.

Fileleed

“Ik ben al drie kwartier onderweg! En nog geen meter opgeschoten! IK WORD HIER GEK VAN!”
De stem aan de andere kant van de lijn klonk nogal geïrriteerd. Zacht uitgedrukt… 

Liefde voor de zee en het onderweg zijn

In deze rubriek laten we iedere keer een spraakmakend figuur aan het woord. Deze keer een interview van Holkje van der Veer met filosoof en zeezeiler Henk de Velde.

Betrouwbaar duurt het langst

Het is iedere keer weer een feestje: een uurtje zingen met de deelnemers van Stichting Kruispunt uit Arnhem.

We zingen eenvoudige ‘mopjes’, een enkele canon en maken samen klanken.

Op mijn levenslange reizen

Op mijn levenslange reizen – twijfel donker achtervolgt mij, liefde blind holt voor mij uit — zing ik op steeds andere wijzen over wie ik niet kan spreken, zing ik: ‘Ooit mijn hart te breken, ooit mijn hart voor jou te breken’.